Το επιφανειοδραστικό είναι βασικά αμετάβλητο στη διαδικασία αντίδρασης και μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί

2020-12-20 19:40:20

Το επιφανειοδραστικό είναι βασικά αμετάβλητο στη διαδικασία αντίδρασης και μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί. Και η δοσολογία του είναι πολύ μικρή, αλλά πόσο μικρή είναι κατάλληλη, πρέπει ακόμα να προσδιοριστεί με πείραμα σύμφωνα με διαφορετικές συνθήκες. Για παράδειγμα, στην παραγωγή πολυ (2,5-διβουτυλοξυ-ρ-φαινυλακετυλενίου), η απόδοση του προϊόντος πρώτα αυξάνεται και μετά μειώνεται με την αύξηση της ποσότητας του δραστικού παράγοντα. Αυτό συμβαίνει επειδή το ενεργό μονομερές που σχηματίζεται στην υδατική φάση μεταφέρεται στην οργανική φάση λόγω της δράσης του PTC για να συμμετέχει στον πολυμερισμό. Επομένως, η αρχική απόδοση αυξάνεται με την αύξηση της δόσης PTC Όταν η ποσότητα του PTC υπερβαίνει ένα ορισμένο όριο, η συγκέντρωση του συστήματος αυξάνεται και είναι πολύ παχύρρευστο, γεγονός που δεν ευνοεί την αντίδραση μεταφοράς μονομερούς, με αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσης πολυμερισμού.

Ο τύπος και η δομή των επιφανειοδραστικών έχουν επίσης μεγάλη επίδραση στα αποτελέσματα της αντίδρασης. Για παράδειγμα, για την αντίδραση διβουτυλοξυ προς φαινυλακετυλένιο, η απόδοση άλατος βρωμίου ως PTC είναι υψηλότερη και το άλας τεταρτοταγούς αμμωνίου βουτυλίου είναι καλύτερο από το άλας μεθυλοτεταρτοταγούς αμμωνίου. Για παράδειγμα, το χλωριούχο βενζυλοτριαιθυλαμμώνιο έχει καλύτερη καταλυτική δράση από το χλωριούχο τετραμεθυλαμμώνιο επειδή το φαινύλιο υποκαθιστά ένα μεθύλιο στο χλωριούχο τετραμεθυλαμμώνιο και το καταλυτικό του αποτέλεσμα είναι ισοδύναμο με αυτό του βρωμιούχου τετραμεθυλαμμώνιο.

Ο ρόλος των τασιενεργών σε διάφορες ηλεκτροχημικές πτυχές κάνει τους ανθρώπους να αναρωτιούνται εάν η τρέχουσα απόδοση και η μετατροπή μπορούν να βελτιωθούν με την προσθήκη επιφανειοδραστικών στην Άμεση Ηλεκτροσύνθεση. Έχει αποδειχθεί ότι είναι εφικτό σε ορισμένα συστήματα, όπως η ηλεκτρολυτική αναγωγή του οξαλικού οξέος, η ηλεκτροαναγωγή του ακρυλονιτριλίου σε αδιπονιτρίλιο και η ηλεκτροαναγωγή του π-νιτροδιφαινυλβενζολίου από το ακρυλονιτρίλιο.

Ωστόσο, το πείραμα διαπίστωσε επίσης ότι όλα τα επιφανειοδραστικά δεν έχουν θετική επίδραση στην αντίδραση, όπως α - Τα αποτελέσματα της ανοδικής υδρογόνωσης του αμινονιτριλίου έδειξαν ότι η ενεργή αμίνη τετρααιθυλ-π-τολουολοσουλφονικού οξέος και το βρωμιούχο τετραβουτυλαμμώνιο θα μπορούσαν να βοηθήσουν τη μεταφορά ιόντων κυανογόνου μεταξύ δύο φάσεων και να αυξήσουν την απόδοση. Η προσθήκη υπερχλωρικού λιθίου θα μπορούσε να αυξήσει την αγωγιμότητα του διαλύματος, αλλά δεν είχε σημαντική επίδραση στην απόδοση και την εκλεκτικότητα της αντίδρασης. μετά την προσθήκη ιωδιούχου τετραβουτυλαμμωνίου, το δυναμικό οξείδωσης του ιόντος ιωδίου ήταν χαμηλό. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος του ρεύματος καταναλώνεται στην οξείδωση του ιωδίου, επειδή η απόδοση της αντίδρασης είναι χαμηλή. Η προσθήκη υπερχλωρικού λιθίου πολυαιθυλενογλυκόλης (400) και δεκατριών αλκυλοσουλφονικών μπορεί να μειώσει την απόδοση, επειδή το ιξώδες της πολυαιθυλενογλυκόλης είναι μεγάλο και το αλκυλοσουλφονικό νάτριο θα προκαλέσει την παραγωγή μεγάλου αριθμού φυσαλίδων, κάτι που δεν ευνοεί τη μεταφορά μάζας. Επομένως, μπορεί μόνο να ειπωθεί ότι η προσθήκη κατάλληλων επιφανειοδραστικών ουσιών στο σύστημα ηλεκτροχημικής αντίδρασης είναι ευεργετική για τη βελτίωση της απόδοσης και της εκλεκτικότητας της αντίδρασης.