Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των επιφανειοδραστικών που χρησιμοποιούνται;

2021-08-25 01:06:15

Ανιονικά επιφανειοδραστικά όπως αλκυλο ναφθαλινο σουλφονικό, λιγνινοσουλφονικό, αλκυλοθειοηλεκτρικό, πολυοξυβινυλοαλκυλοαρυλο σουλφονικό, κ.λπ. Μη ιονικά επιφανειοδραστικά όπως πολυοξυβινυλ αλκυλ αιθέρας, πολυοξυβινυλ αλκυλ φαινυλ αιθέρας, πολυοξυβινυλ στυρυλ φαινυλ αιθέρας, πολυοξυβινυλ αλκυλ εστέρας, χαμηλής υποκατεστημένης υδροξυπροπυλ κυτταρίνη, υδροξυμεθυλ άμυλο νάτριο, μικροκρυσταλλική πολυβινυλοπυροκουξοκυτταρίνη διασταυρούμενης σύνδεσης νάτριο, αναβράζον αποσαθρωτικό παράγοντα κ.λπ. Μπορούν να αναμειχθούν μεμονωμένα ή δύο ή περισσότερα επιφανειοδραστικά. Η πραγματική παραγωγή κρυσταλλικών σπόρων, όπως αναβράζοντα δισκία 20% bensulfuron methyl, αναβράζοντα δισκία pyrazosulfuron methyl 20%, αναβράζοντα δισκία imidacloprid 5%, διχλωροκινικό οξύ 18%. Αναβράζοντα δισκία Bensulfuron methyl, αναβράζοντα δισκία 25% bensulfuron methyl, αναβράζοντα δισκία bensulfuron methyl 25% κ.λπ.

Το αναβράζον δισκίο (ή κόκκος) είναι μια πολύ βολική νέα δοσολογική μορφή φυτοφαρμάκου. Προτείνεται για το συγκεκριμένο περιβάλλον με νερό στον ορυζώνα. Αποτελείται από ενεργά συστατικά, επιφανειοδραστικά και φορείς. Όταν χρησιμοποιείται, το δισκίο (ή ο κόκκος) τοποθετείται απευθείας στο πεδίο νερού. Το ανθρακικό και το οργανικό οξύ στον παράγοντα αντιδρούν γρήγορα με το νερό για να παραχθεί αέριο διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο το κάνει αναβράζον και αποσυντίθεται γρήγορα για να σχηματίσει ένα ομοιόμορφο παχύρρευστο εναιώρημα. Μέσω της δράσης του δικού του διαχύτη, διαχέεται ομοιόμορφα γύρω, έτσι ώστε τα αποτελεσματικά συστατικά να έρχονται σε επαφή με τον στόχο και να ασκούν την αποτελεσματικότητά τους. Έχει τα πλεονεκτήματα της γρήγορης απορρόφησης, της υψηλής βιοδιαθεσιμότητας, της μη ανάγκης ψεκασμού ή της ανάμειξης με το χώμα, της ακριβούς μέτρησης, της εύκολης μέτρησης, της μη ροής σκόνης, της μικρής περιβαλλοντικής ρύπανσης, της εύκολης χρήσης και της υποδοχής από τους χρήστες.

Ο παράγοντας διάσπασης θα προστεθεί στην παρασκευή αναβραζόντων δισκίων (ή κόκκων) για να επιταχυνθεί η αποσάθρωση και να ανταποκριθεί ο χρόνος αποσάθρωσης στις απαιτήσεις. Λόγω των διαφορετικών φυσικών και χημικών ιδιοτήτων του αρχικού φαρμάκου, υπάρχουν επίσης μεγάλες διαφορές στην ποιότητα των σωματιδίων, στην εμφάνιση μεμβράνης, στην απορρόφηση υγρασίας και σε άλλες φυσικές ιδιότητες που σχηματίζονται από το μείγμα του παράγοντα διάσπασης και του παράγοντα αποσύνθεσης. Προκειμένου να επιτευχθεί ένας καλός συνδυασμός συνταγογράφησης, ο χρόνος αποσύνθεσης, η εναιώρηση ή η ομοιομορφία, η διάλυση και άλλοι δείκτες χρησιμοποιούνται συχνά για τον έλεγχο του τύπου, της βέλτιστης αναλογίας ή της δόσης του παράγοντα αποσύνθεσης και της παρασκευασμένης παρασκευής με ορθογώνιες και ομοιόμορφες μεθόδους σχεδίασης.

Είναι ένας αποτελεσματικός παράγοντας ταχείας διάσπασης με καλή απορρόφηση νερού και διαστολή. Μετά την πλήρη διαστολή, ο όγκος μπορεί να αυξηθεί κατά 200 ~ 300 φορές και δεν σχηματίζει παχύρρευστο διάλυμα στο νερό για να εμποδίσει τη συνεχή αποσύνθεση των δισκίων. Για παράδειγμα, η μικροκρυσταλλική κυτταρίνη, ως πληρωτικό δισκίου, έχει τρεις παράγοντες διάσπασης του δεσμού αραίωσης. Είναι ένα πολυλειτουργικό βοηθητικό υλικό, το οποίο όχι μόνο ευνοεί το πάτημα του tablet, αλλά έχει και μια ορισμένη αποσύνθεση. Λόγω της απορρόφησής του νερού, ακόμη και μια μικρή περίσσεια του παράγοντα διαβροχής δεν θα επηρεάσει την ανάμειξη και το κοσκίνισμα των υγρών υλικών και μπορούν να παρασκευαστούν πιο ομοιόμορφα σωματίδια χωρίς συσσωμάτωση. Σε υγρή κοκκοποίηση, η ρευστότητα και η συμπιεστότητα των σωματιδίων μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά. Αποδεικνύεται ότι το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί με κονιοποιημένη κυτταρίνη vttacelm80 και vttacel.p290.