Εφαρμογή αλκυλογλυκοσιδίων ως αλγοκτόνο στον έλεγχο της ερυθράς παλίρροιας

2021-08-23 00:11:22

Το αλκυλο πολυγλυκοσίδιο (APG) είναι ένα ήπιο επιφανειοδραστικό που αναπτύχθηκε στον κόσμο από τη δεκαετία του 1990. Αυτά τα επιφανειοδραστικά μπορούν να συντεθούν από ανανεώσιμες πηγές φυτών. Δεν έχουν μόνο αντιβακτηριακή δράση ευρέος φάσματος, αλλά έχουν επίσης τα πλεονεκτήματα της ταχείας και πλήρους βιοαποικοδόμησης και της μη ρύπανσης του περιβάλλοντος. Οι επιδράσεις των επιφανειοδραστικών APG στην ανάπτυξη και τη θανάτωση των οργανισμών της ερυθράς παλίρροιας συζητήθηκαν προκειμένου να τεθούν τα θεμέλια για την ανάπτυξη της εφαρμογής επιφανειοδραστικών APG στον έλεγχο της επιβλαβούς ερυθράς παλίρροιας.

Επιδράσεις του APG στην ανάπτυξη του Prorocentrum dentatum 0201-01 και των εξωγήινων φυκών της κόκκινης παλίρροιας. Από το σχήμα φαίνεται ότι σε όλη την πειραματική διαδικασία, διαφορετικές συγκεντρώσεις APG έδειξαν σημαντική αναστολή στην ανάπτυξη δύο οργανισμών της κόκκινης παλίρροιας και το αποτέλεσμα γινόταν όλο και πιο εμφανές με την αύξηση της συγκέντρωσης. Όταν η συγκέντρωση του APG ήταν 2,5 ~ 6,5 mg · L-1, η ανάπτυξη του Prorocentrum dentatum παρεμποδίστηκε σημαντικά. Όταν η συγκέντρωσή του αυξήθηκε στα 8,5 mg · L-1, η κυτταρική πυκνότητα του Prorocentrum dentatum μειώθηκε γρήγορα και βασικά σταμάτησε να αναπτύσσεται (βλ. Εικ. 1α). Για τα ερυθρά φύκια ετερόβαυου, υπό τη δράση 7,5 ~ 12,5 mg · L-1 APG, η ανάπτυξη των κυττάρων φυκών έδειξε αρχικά μια θαμπή αντίδραση, δηλαδή, η πυκνότητα των κυττάρων φυκιών μειώθηκε μέσα σε 24 ώρες μετά την προσθήκη APG και στη συνέχεια τα κύτταρα φυκιών άρχισαν να αναπτύσσονται.

Τα ανασταλτικά και φονικά αποτελέσματα των αλκυλογλυκοσιδίων σε κύτταρα φυκιών με διαφορετικές αρχικές πυκνότητες μελετήθηκαν χρησιμοποιώντας οργανισμούς ερυθράς παλίρροιας Prorocentrum dentatum 0201.01 και Heterosigma akashiwo. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι αλκυλογλυκοσίδες μπορούν να αναστείλουν σημαντικά την ανάπτυξη των δύο οργανισμών της κόκκινης παλίρροιας σε ένα συγκεκριμένο εύρος συγκέντρωσης. Η περαιτέρω αύξηση της δόσης των αλκυλογλυκοσιδίων μπορεί να κάνει τα κύτταρα φυκιών να χάσουν την κινητικότητα, να σπάσουν και ακόμη και να διαλυθούν. Μπορεί να φανεί ότι οι αλκυλογλυκοσίδες έχουν μια συγκεκριμένη προοπτική εφαρμογής στον έλεγχο της ερυθράς παλίρροιας.

Είναι μία από τις μεθόδους ελέγχου της ερυθράς παλίρροιας η χρήση χημικών αλγοκτόνων για την αναστολή και τη θανάτωση οργανισμών της ερυθράς παλίρροιας. Επί του παρόντος, μια ποικιλία χημικών παραγόντων έχει χρησιμοποιηθεί στην πειραματική έρευνα του βιολογικού ελέγχου της ερυθράς παλίρροιας: θειικός χαλκός και αλγοκτόνα ιόντων χαλκού βραδείας αποδέσμευσης, άργιλος και τροποποιημένη άργιλος, όζον, διοξείδιο του χλωρίου και οργανικά φύκια όπως βρωμογεραμίνη, ιωδοφόρο και ισοθειαζολινόνη. Πρόσφατα, αναφέρθηκε ότι οι επιφανειοδραστικές ουσίες τεταρτοταγούς αμμωνίου και οι βιοεπιφανειοδραστικές ουσίες σαβαντίνης χρησιμοποιούνται στη βιολογική θεραπεία της παλίρροιας.