Ποιες είναι οι προφυλάξεις για τη χρήση επιφανειοδραστικών ουσιών;

2021-08-13 00:00:14

Ανιονικά επιφανειοδραστικά όπως αλκυλο ναφθαλινο σουλφονικό, λιγνινοσουλφονικό, αλκυλοθειοηλεκτρικό, πολυοξυβινυλοαλκυλοαρυλο σουλφονικό, κ.λπ. Μη ιονικά επιφανειοδραστικά όπως πολυοξυβινυλ αλκυλ αιθέρας, πολυοξυβινυλ αλκυλ φαινυλ αιθέρας, πολυοξυβινυλ στυρυλ φαινυλ αιθέρας, πολυοξυβινυλ αλκυλ εστέρας, χαμηλής υποκατεστημένης υδροξυπροπυλ κυτταρίνη, υδροξυμεθυλ άμυλο νάτριο, μικροκρυσταλλική πολυβινυλοπυροκουξοκυτταρίνη διασταυρούμενης σύνδεσης νάτριο, αναβράζον αποσαθρωτικό παράγοντα κ.λπ. Μπορούν να αναμειχθούν μεμονωμένα ή δύο ή περισσότερα επιφανειοδραστικά.

Η πραγματική παραγωγή κρυσταλλικών σπόρων, όπως αναβράζοντα δισκία 20% bensulfuron methyl, αναβράζοντα δισκία pyrazosulfuron methyl 20%, αναβράζοντα δισκία imidacloprid 5%, διχλωροκινικό οξύ 18%. Αναβράζοντα δισκία Bensulfuron methyl, αναβράζοντα δισκία 25% bensulfuron methyl, αναβράζοντα δισκία bensulfuron methyl 25% κ.λπ.

Ο παράγοντας διάσπασης θα προστεθεί στην παρασκευή αναβραζόντων δισκίων (ή κόκκων) για να επιταχυνθεί η αποσάθρωση και να ανταποκριθεί ο χρόνος αποσάθρωσης στις απαιτήσεις. Λόγω των διαφορετικών φυσικών και χημικών ιδιοτήτων του αρχικού φαρμάκου, υπάρχουν επίσης μεγάλες διαφορές στην ποιότητα των σωματιδίων, στην εμφάνιση μεμβράνης, στην απορρόφηση υγρασίας και σε άλλες φυσικές ιδιότητες που σχηματίζονται από το μείγμα του παράγοντα διάσπασης και του παράγοντα αποσύνθεσης. Προκειμένου να επιτευχθεί ένας καλός συνδυασμός συνταγογράφησης, ο χρόνος αποσύνθεσης, η εναιώρηση ή η ομοιομορφία, η διάλυση και άλλοι δείκτες χρησιμοποιούνται συχνά για τον έλεγχο του τύπου, της βέλτιστης αναλογίας ή της δόσης του παράγοντα αποσύνθεσης και της παρασκευασμένης παρασκευής με ορθογώνιες και ομοιόμορφες μεθόδους σχεδίασης.

Είναι ένας αποτελεσματικός παράγοντας ταχείας διάσπασης με καλή απορρόφηση νερού και διαστολή. Μετά την πλήρη διαστολή, ο όγκος μπορεί να αυξηθεί κατά 200 ~ 300 φορές και δεν σχηματίζει παχύρρευστο διάλυμα στο νερό για να εμποδίσει τη συνεχή αποσύνθεση των δισκίων.

Για παράδειγμα, η μικροκρυσταλλική κυτταρίνη, ως πληρωτικό δισκίου, έχει τρεις παράγοντες διάσπασης του δεσμού αραίωσης. Είναι ένα πολυλειτουργικό βοηθητικό υλικό, το οποίο όχι μόνο ευνοεί το πάτημα του tablet, αλλά έχει και μια ορισμένη αποσύνθεση. Λόγω της απορρόφησής του νερού, ακόμη και μια μικρή περίσσεια του παράγοντα διαβροχής δεν θα επηρεάσει την ανάμειξη και το κοσκίνισμα των υγρών υλικών και μπορούν να παρασκευαστούν πιο ομοιόμορφα σωματίδια χωρίς συσσωμάτωση. Σε υγρή κοκκοποίηση, η ρευστότητα και η συμπιεστότητα των σωματιδίων μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά. Αποδεικνύεται ότι το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί με κονιοποιημένη κυτταρίνη vttacelm80 και vttacel.p290.