Ποια είναι τα φαινόμενα στο νερό που περιέχει τασιενεργά;

2021-07-13 19:22:47

Τα βιοεπιφανειοδραστικά ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των λειτουργικών τροφίμων και των πράσινων πρόσθετων τροφίμων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε λειτουργικά τρόφιμα. Σήμερα, ακόμη και στο μέλλον, τα βιοεπιφανειοδραστικά θα γίνουν ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο πρόσθετο τροφίμων.

Το βιοεπιφανειοδραστικό είναι μια νέα τεχνολογία για την αποκατάσταση εδάφους που έχει μολυνθεί από υδρογονάνθρακες και αργό πετρέλαιο. Για παράδειγμα, το δαμάσκηνο που παράγεται από την Pseudomonas aeruginosa έχει αφαιρέσει μεγάλη ποσότητα λαδιού από το χαλίκι της Αλάσκας. Οι Van Dyke et al. Διαπιστώθηκε ότι το ραμνολιπίδιο που παράγεται από την Pseudomonas aeruginosa θα μπορούσε να αυξήσει την ανάκτηση υδρογονανθράκων κατά 25% ~ 70% και 40% ~ 80% αντίστοιχα από μολυσμένη άμμο και λάσπη.

Ομοίως, οι ανακτήσεις αλειφατικών υδρογονανθράκων και αρωματικών υδρογονανθράκων σε άμμο που έχει υποστεί επεξεργασία με βιοεπιφανειοδραστικό παράγοντα που παράγεται από Pseudomonas aeruginosa ήταν 56% και 73%, αντίστοιχα.

Στο νερό που περιέχει τασιενεργό, λόγω της διαλυτοποίησης του τασιενεργού, μεγάλη ποσότητα οξυγόνου διαλύεται στα μικκύλια επιφανειοδραστικού που σχηματίζονται στο υδατικό διάλυμα. Με αυτόν τον τρόπο, ο σχηματισμός οξυγονωμένων υδάτων στο υδατικό διάλυμα επιφανειοδραστικής ουσίας μπορεί να συμβεί όχι μόνο στη διεπιφάνεια αερίου-υγρού, αλλά και στο υδάτινο σώμα, γεγονός που μειώνει τον χρόνο σχηματισμού οξυγονωμένων υδάτων. Η διαλυτότητα του οξυγόνου στο νερό βελτιώνεται.   

Τα παραδοσιακά οξειδωτικά είναι συνήθως υπεροξυγονωμένες ενώσεις όπως το υπερανθρακικό νάτριο, το υπεροξείδιο του ασβεστίου και το υπερκαρβαμίδιο, που έχουν τα μειονεκτήματα της χαμηλής απελευθέρωσης οξυγόνου και του σύντομου χρόνου δράσης. Μελέτες από ερευνητές υδρόβιων φαρμάκων έχουν δείξει ότι ορισμένες επιφανειοδραστικές ουσίες έχουν καλή επίδραση οξυγόνωσης. Για παράδειγμα, η βεταΐνη με βάση το έλαιο καρύδας με βάση το Gemini μπορεί να αναστείλει την υπερβολική αναπαραγωγή αναερόβιων μικροοργανισμών στο νερό και να μειώσει γρήγορα τη διεπιφανειακή τάση μεταξύ νερού και αέρα, έτσι ώστε μια μεγάλη ποσότητα οξυγόνου στον αέρα να μπορεί να εισαχθεί στο νερό.