Ποιες είναι οι λειτουργίες στη χρήση επιφανειοδραστικών ουσιών;

2022-08-22 00:56:48

Ως βοήθημα λείανσης, το τασιενεργό παίζει επίσης λιπαντικό ρόλο, ο οποίος μπορεί να βελτιώσει την ειδική επιφάνεια του προϊόντος, να συντομεύσει τον χρόνο λείανσης και να βελτιώσει την απόδοση λείανσης. Ο μηχανισμός δράσης του μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: μείωση της ενέργειας σύνθλιψης, αύξηση της πιθανότητας εύθραυστου σπασίματος, αποτροπή πλαστικής παραμόρφωσης, έλεγχος κροκίδωσης και συσσωμάτωσης λεπτών σωματιδίων, ενίσχυση της διασποράς και προσαρμογή της ρεολογικής ιδιότητας του πολτού.

Το επιφανειοδραστικό είναι ένα είδος λειτουργικών λεπτών χημικών ουσιών. Λόγω της αμφίφιλης δομής και των ιδιοτήτων τους, τα επιφανειοδραστικά αυτοπολυμερίζονται σε διάλυμα για να σχηματίσουν διάφορες μορφές μοριακών διατεταγμένων συγκροτημάτων, όπως μικκύλια, αντίστροφα μικκύλια, κυστίδια, υγροί κρύσταλλοι, κ.λπ. σωματίδια με «φαινόμενο κβαντικού μεγέθους» και τα ίδια τα μοριακά συσσωματώματα μπορεί επίσης να έχουν παρόμοια «φαινόμενο κβαντικού μεγέθους».

Επομένως, το διατεταγμένο μοριακό συγκρότημα επιφανειοδραστικού εμφανίζει διάφορες πρακτικές λειτουργίες, όπως γαλακτωματοποίηση, διαλυτοποίηση, διαβροχή, προσρόφηση, διείσδυση, διασπορά, αποαφρισμό, πάχυνση και λίπανση. Χρησιμοποιείται ως βοηθητικά μέσα εκτύπωσης και βαφής, γαλακτωματοποιητές φυτοφαρμάκων, διασκορπιστικά για πολυμερισμό γαλακτώματος πολυμερών υλικών και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ευρέως στην εξόρυξη, το πετρέλαιο, τον πολυμερισμό λοσιόν και άλλες βιομηχανίες.

Ταυτόχρονα, η εφαρμογή στην κολλοειδή ρεολογία, το μικρογαλάκτωμα και το πρότυπο υγρών κρυστάλλων έχει επίσης προσελκύσει την προσοχή των ανθρώπων. Τα τελευταία χρόνια, οι επιφανειοδραστικές ουσίες διαδραμάτισαν πολύ σημαντικό ρόλο και διαδραμάτισαν εξαιρετικό ρόλο στην παρασκευή ανόργανων υλικών, εξαιρετικά λεπτών σκονών, νανο και νανοσύνθετων υλικών, μοριακών κόσκινων και πορωδών υλικών.

Η προσθήκη βοηθημάτων λείανσης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απόδοση σύνθλιψης ορυκτών και να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας. Υπάρχουν δύο μηχανισμοί: ① η θεωρία του rehbinder «η προσρόφηση μειώνει τη σκληρότητα». Ο επιφανειοδραστικός παράγοντας μπορεί να προάγει την παραμόρφωση ή την καταστροφή της επιφάνειας προσροφώντας στα δομικά ελαττώματα στην επιφάνεια ορυκτών στερεών σωματιδίων. Δηλαδή, η προσρόφηση των μορίων βοηθήματος λείανσης στα σωματίδια μειώνει την επιφανειακή ελεύθερη ενέργεια των σωματιδίων ή προκαλεί μετατόπιση μετατόπισης του επιφανειακού πλέγματος, με αποτέλεσμα σημειακά ελαττώματα ή ελαττώματα γραμμής, μειώνοντας έτσι την αντοχή και τη σκληρότητα των σωματιδίων και προάγοντας τη δημιουργία και την επέκταση ρωγμών. ② Η θεωρία του Klmpel για τη «ρύθμιση της ρεολογίας του πολτού» υποστηρίζει ότι τα βοηθήματα λείανσης ρυθμίζουν τις ρεολογικές ιδιότητες του πολτού και τις επιφανειακές ηλεκτρικές ιδιότητες των σωματιδίων, μειώνουν το ιξώδες του πολτού, προάγουν τη διασπορά των σωματιδίων, βελτιώνουν τη ρευστότητα του πολτού και ελέγχουν τη ρευστότητα του πολτού και τον έλεγχο της συσσωματώσεως των σωματιδίων. μεσαίο και η πλάκα επένδυσης.