Η διαφορά της λιπόφιλης δομής των επιφανειοδραστικών είναι μικρή

2021-06-10 00:50:27

Η δομή των επιφανειοδραστικών ουσιών που σχετίζεται με το πετρέλαιο είναι διαφορετική από αυτή των υδρογονανθράκων μακράς αλυσίδας και οι ακόλουθες δομές επεκτείνονται:

① αλκύλιο ευθείας αλυσίδας (C8-C20); ② Διακλαδισμένο αλκυλένιο (C8-C20); ③ Αλκυλοφαινύλιο (ο αριθμός των ατόμων αλκυλάνθρακα είναι 8-16). ④ Αλκυλοναφθύλιο (ο αριθμός των ατόμων αλκυλάνθρακα είναι μεγαλύτερος από 3). ⑤ Παράγωγα κολοφωνίου. ⑥ Πολυοξυπροπυλένιο υψηλού μοριακού βάρους. ⑦ Υπερφθορο (ή χλωρό) αλκύλιο μακράς αλυσίδας. ⑧ Υπερφθοροποξυπροπενύλιο (χαμηλού μοριακού βάρους). ⑨ Σιλοξάνη, κ.λπ. Τα γονίδια του φυτού που σχετίζονται με το νερό είναι ποικίλα και διαφορετικά.

Η διαφορά των ιδιοτήτων του τασιενεργού σχετίζεται με το μέγεθος και το σχήμα της ομάδας υδρογονάνθρακα, αλλά και με την υδρόφιλη ομάδα. Επομένως, η ταξινόμηση των επιφανειοδραστικών ουσιών βασίζεται γενικά στη δομή των υδρόφιλων ομάδων, δηλαδή σύμφωνα με τους τύπους ιόντων όταν τα επιφανειοδραστικά διαλύονται στο νερό, μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις κατηγορίες: κατιόν, ανιόν, αμφοτερικό και μη ιονικό. Στη βιομηχανική παραγωγή χρησιμοποιούνται δύο τύποι ανιοντικού τύπου και μη ιονικού τύπου.  

Η συγγένεια υδρόφιλου ελαίου των επιφανειοδραστικών συστατικών σχετίζεται με τη διαβροχή, το πλύσιμο και τη γαλακτωματοποίηση, κυρίως σε τιμή HLB και κρίσιμη συγκέντρωση μικκυλίου (CMC).

Το τασιενεργό ονομάζεται επίσης ενεργός παράγοντας διεπαφής. Με στενή έννοια, αναφέρεται στις ουσίες που μπορούν να μειώσουν σημαντικά την επιφανειακή τάση του νερού σε πολύ χαμηλή περιεκτικότητα που ονομάζεται επιφανειοδραστική ουσία. Σε γενικές γραμμές, αναφέρεται σε όλες τις ουσίες που μπορούν να κάνουν την επιφανειακή κατάσταση του συστήματος να αλλάξει προφανώς, το οποίο ονομάζεται επιφανειοδραστικό. Τα μόρια τασιενεργού αποτελούνται από ελαιοδιαλυτές και υδατοδιαλυτές υδρόφιλες ομάδες. Οι ομάδες που σχετίζονται με το πετρέλαιο αντιπροσωπεύονται από μακριές αλυσίδες υδρογονανθράκων. Οι υδρόφιλες ομάδες είναι πολικές ομάδες, όπως υδροξυλ, καρβοξυλ, αμινο, σουλφονικές και αιθερικές ομάδες. Η διαφορετική συγγένεια των δύο ομάδων εμφανίζεται ανεξάρτητα και ταυτόχρονα. Αυτό το χαρακτηριστικό κάνει την επιφάνεια του υγρού να αλλάζει πολλές ιδιότητες, οι οποίες εκδηλώνονται στην προσρόφηση στην επιφάνεια ή τη διεπαφή, τη μείωση της επιφανειακής δύναμης και της διεπιφανειακής τάσης, τη διαβροχή, τον καθαρισμό, τη διασπορά και τη διαλυτοποίηση, τη γαλακτωματοποίηση και τη λίπανση.