Τα ανιονικά επιφανειοδραστικά στους σύγχρονους ελαιώδεις παράγοντες είναι κυρίως φωσφορικά άλατα

2020-01-16 18:50:54

Τα ανιονικά τασιενεργά χρησιμοποιούνται κυρίως με τη μορφή σουλφονικών και φωσφορικών αλάτων. Στο αρχικό στάδιο, οι περισσότεροι από τους αντιστατικούς παράγοντες ήταν σουλφονικά. Ωστόσο, λόγω των περιορισμών της χρήσης αυτών των επιφανειοδραστικών ουσιών στους ελαιώδεις παράγοντες και οι λιπαντικές και αντιστατικές τους ιδιότητες ήταν κατώτερες από εκείνες των φωσφορικών αλάτων, τα ανιονικά τασιενεργά στους σύγχρονους ελαιώδεις παράγοντες ήταν κυρίως φωσφορικά άλατα, ιδιαίτερα τα φωσφορικά αλκυλεστέρα και τα άλατά τους (apk) και τα αντιοξείδια του αιθυλενίου και οξειδίου του αιθυλενίου. σε παράγοντα λαδιού.

Το Apk είναι ένα κοινό συστατικό σε όλα τα είδη ινών, ειδικά στον παράγοντα λαδιού κοντών ινών. Έχει καλές αντιστατικές και λείες ιδιότητες, καλή αντοχή στη θερμότητα, λιγότερη εξάτμιση θερμότητας και μπορεί να αυξήσει την αντοχή του φιλμ λαδιού για να μειώσει τη φθορά του ρυμουλκούμενου. Το Apk παράγεται συνήθως με φωσφορυλίωση αλκοόλης υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα (C12 ~ C16) και P2O5. Η αναλογία μονοδιεστέρα και διεστέρα ρυθμίζεται με υδρόλυση και στη συνέχεια εξουδετερώνεται με ΚΟΗ.

Η ομαλότητα της επιφάνειας της ίνας μετά τη λίπανση συνήθως εκφράζεται με τον συντελεστή τριβής μ. Ο συντελεστής τριβής f / F μ μεταξύ της ίνας και της ίνας και ο συντελεστής τριβής f / m μ μεταξύ της ίνας και του μετάλλου σχετίζονται στενά με το λιπαντικό.

Ο συντελεστής στατικής τριβής μ s και ο συντελεστής δυναμικής τριβής μ D του F / F σχετίζονται στενά με το μήκος του αλκυλίου. Όταν ο αριθμός άνθρακα της αλκυλικής αλυσίδας αυξήθηκε, το F / Fu μειώθηκε και όταν η αλυσίδα αλκυλίου αυξήθηκε πάνω από το C14, η μεταβολή του μ s έτεινε να είναι σταθερή, ενώ το μ D αυξήθηκε. Καθώς η ομαλότητα εξαρτάται κυρίως από μ s, ο αριθμός άνθρακα αυξάνεται, η ομαλότητα αυξάνεται και η ομαδοποίηση μειώνεται. Επομένως, όταν χρησιμοποιείται το APK, είναι απαραίτητο να επιλεγεί η κατάλληλη ποσότητα αλκυλικού άνθρακα στον τύπο και μπορεί να ληφθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Με την προσθήκη αντιστατικού παράγοντα στο λιπαντικό μπορεί να ξεπεραστεί το φαινόμενο της φορτισμένης ίνας, το οποίο μπορεί να εξαλείψει τα φαινόμενα μαλλί, ογκώδης όγκος, σπασμένα άκρα, ρολό περιέλιξης, κάτω από βαμβακερό δίχτυ κ.ο.κ. Το Apk έχει καλή αντιστατική δράση, ειδικά σε περίπτωση υψηλής υγρασίας. Οι αντιστατικές ιδιότητες επηρεάζονται από παράγοντες συγκέντρωσης στο APK:

1) Η επίδραση του αριθμού άνθρακα αλκυλίου APK στην αντιστατική ιδιότητα: η αύξηση του αριθμού αλκυλικού άνθρακα, η αύξηση της υδρόφοβης ομάδας, η μείωση της πολικής ομάδας, η μείωση της υγροσκοπικότητας, η αύξηση της συσσώρευσης στατικού φορτίου και η μείωση του αντιστατικού αποτελέσματος.

2) Η επίδραση της συγκέντρωσης APK (m) στο αντιστατικό: γενικά, όσο υψηλότερο m, τόσο καλύτερο αντιστατικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, το αντιστατικό αποτέλεσμα του c18pk είναι χειρότερο από αυτό του c12pk, αλλά η διαφορά μειώνεται με την αύξηση του M.

3) Η επίδραση της αναλογίας μονοδιεστέρων στην APK στην αντιστατική ιδιότητα: στην παρασκευή της APK παράγονται διαφορετικές αναλογίες μονοδιεστέρων λόγω της αλλαγής των συνθηκών διεργασίας. Επειδή το APK στον μονοεστέρα περιέχει δύο υδροξυλβίτες, ενώ το APK στον διεστέρα περιέχει μόνο ένα υδροξυλβίτη, το πρώτο είναι προφανώς πιο υγροσκοπικό από το δεύτερο, ενώ η συσσώρευση στατικού φορτίου είναι μικρότερη και η αντιστατική απόδοση είναι ισχυρή.