Τα επιφανειοδραστικά έχουν δύο κύριες λειτουργίες στον χημικό καθαρισμό

2020-10-26 00:42:17

Τα επιφανειοδραστικά είναι ουσίες που μπορούν να μειώσουν σημαντικά την επιφανειακή τάση και τη διεπιφανειακή τάση των υγρών. Τα μόριά τους αποτελούνται από πολική υδρόφιλη ομάδα και μη πολική υδρόφοβη ομάδα. Το υδρόφιλο μέρος είναι ομάδα καρβοξυλίου, θειική ομάδα, σουλφονική ομάδα, αμινο ομάδα, ομάδα τεταρτοταγούς αμμωνίου και ομάδα υδροξυλίου, ενώ το υδρόφοβο μέρος αντιπροσωπεύεται από αλκάνια μακράς αλυσίδας και αρωματικούς υδρογονάνθρακες.

Λόγω των αμφιφιλικών τους ιδιοτήτων υδρόφιλων και ελαιόφιλων, οι επιφανειακές ιδιότητες του διαλύματος καθαρισμού μπορούν να αλλάξουν κατά τον χημικό καθαρισμό, με αποτέλεσμα χαμηλότερη επιφανειακή τάση, καλύτερη διαβρεξιμότητα και αφρισμό. Σύμφωνα με το φορτίο του επιφανειοδραστικού μέρους, τα επιφανειοδραστικά μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις κατηγορίες: ανιονικά, κατιονικά, μη ιονικά και αμφοτερικά.

Το κύριο καθαριστικό, ο αναστολέας της διάβρωσης και το επιφανειοδραστικό είναι τα τρία κύρια συστατικά του χημικού διαλύματος καθαρισμού. Η ειδική χημική δομή του επιφανειοδραστικού καθορίζει ότι η επιφανειακή τάση του διαλύματος μειώνεται σημαντικά και η διαβρεξιμότητα του διαλύματος βελτιώνεται μετά τη διάλυση του τασιενεργού στο υγρό διάλυμα. Ειδικά όταν η συγκέντρωση της επιφανειοδραστικής ουσίας στο διάλυμα φτάσει την κρίσιμη συγκέντρωση CMC, η επιφανειακή τάση, η οσμωτική πίεση, το ιξώδες και οι οπτικές ιδιότητες του διαλύματος αλλάζουν σημαντικά.

Η διαβροχή, η διείσδυση, η διασπορά, η γαλακτωματοποίηση και η διαλυτοποίηση των επιφανειοδραστικών ουσιών στη διαδικασία χημικού καθαρισμού μπορεί να επιτύχει το διπλάσιο αποτέλεσμα με τη μισή προσπάθεια. Συνοπτικά, οι επιφανειοδραστικές ουσίες στον χημικό καθαρισμό έχουν δύο κύριες λειτουργίες: η μία είναι η αύξηση της φαινομενικής συγκέντρωσης των αδιάλυτων οργανικών ρύπων με μικκυλιακή διάλυση, δηλαδή, διαλυτοποίηση. Το άλλο είναι ότι τα επιφανειοδραστικά έχουν αμφίφιλες ομάδες, οι οποίες μπορούν να προσροφηθούν ή να εμπλουτιστούν στη διεπιφάνεια μεταξύ της ελαιώδους φάσης και της υδατικής φάσης, μειώνοντας έτσι τη διεπιφανειακή τάση.