Επιφανειοδραστικός παράγοντας λόγω των χαρακτηριστικών της χημικής δομής του

2022-04-25 18:57:55

Όταν χρησιμοποιείται το γαλάκτωμα, προστίθεται νερό για να σχηματιστεί ένα λευκό γαλάκτωμα και τα σωματίδια φυτοφαρμάκου είναι γενικά αρκετές έως δεκάδες μ m. Η αποτελεσματικότητά του είναι καλύτερη από αυτή των στερεών παρασκευασμάτων, αλλά είναι επίσης επιρρεπής σε βλάβες στα φάρμακα. Επί του παρόντος, το γαλάκτωμα είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη μορφή δοσολογίας σε υγρά παρασκευάσματα. Προκειμένου να μειωθεί η περιβαλλοντική ρύπανση και να βελτιωθεί η ασφάλεια, οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει πρόσφατα τη μορφή δοσολογίας του οργανικού διαλύτη, μικρογαλακτώματος και εναιωρήματος.

Λόγω των χαρακτηριστικών της χημικής τους δομής, τα επιφανειοδραστικά έχουν δύο βασικές ιδιότητες προσρόφησης και συνδυασμού, οι οποίες δείχνουν τις λειτουργίες διασποράς, γαλακτωματοποίησης, διαλυτότητας, αφρισμού, λίπανσης, διαβροχής, πλύσης, καταλύτη και ούτω καθεξής. Λόγω των διαφόρων λειτουργιών των επιφανειοδραστικών ουσιών, χρησιμοποιούνται ευρέως σε διάφορους τομείς. Αυτοί οι τομείς περιλαμβάνουν την επεξεργασία ινών, τα καλλυντικά, τα φαρμακευτικά προϊόντα, το καουτσούκ, τα πλαστικά, τα φυτοφάρμακα, τα χημικά λιπάσματα, κ.λπ. Τα ακόλουθα περιγράφουν τα χαρακτηριστικά δράσης των επιφανειοδραστικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων ορισμένων προσθέτων) στα φυτοφάρμακα και τις λειτουργίες τους στα φυτά.

Γενικά, οι κόκκοι είναι τεχνικά φάρμακα που περιέχουν 0,1% ~ 10% φυτοφάρμακο και 95% με μέγεθος σωματιδίων 300 ~ 1700 μ M, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ψεκασμό σε ορυζώνες και ξηρούς αγρούς. Οι μέθοδοι παρασκευής περιλαμβάνουν κυρίως κοκκοποίηση με εξώθηση, εμποτισμό και επίστρωση. Η επιλογή των μεθόδων εξαρτάται από τις πρώτες ύλες. Συνήθως αποτελείται από φορέα, παράγοντα αποσύνθεσης, κοκκία, κ.λπ. Ως παράγοντας διασποράς και αποσύνθεσης, γενικά συνδυάζεται με αρκετά τοις εκατό ανιονικής επιφανειοδραστικής ουσίας. Στη μέθοδο της κοκκοποίησης με εξώθηση, ως παράγοντας διάσπασης, υπάρχουν ανιονικά τασιενεργά όπως η σουλφονική λιγνίνη και η ακετάλη του ναφθαλινο σουλφονικού οξέος. Επιπλέον, για να αποφευχθεί η φθορά κατά την επεξεργασία, θα πρέπει να προστεθεί περίπου 1% ανιονικού λαυρυλοθειικού νατρίου ή διοκτυλοσουλφονικού. Λόγω του προβλήματος της διασποράς της σκόνης, τώρα εξελίσσεται σε κόκκους. Ταυτόχρονα, για εξοικονόμηση εργασίας, επιταχύνει και την ανάπτυξη στα 3 κιλά προετοιμασία.

Η διαβρέξιμη σκόνη γενικά περιέχει 5% ~ 80% του αρχικού φαρμάκου και αποτελείται από διαβρεκτικό παράγοντα, διασκορπιστικό, φορέα και άλλα (Πίνακας 5). Το 95% του συστήματος έχει μέγεθος σωματιδίων 65 μ M ή λιγότερο, το οποίο παρασκευάζεται με ανάμειξη και σύνθλιψη κάθε συστατικού. Μεταξύ αυτών, επιλέγονται διάφορα επιφανειοδραστικά για διαβρεκτικό και διασκορπιστικό, και το συστατικό δεν είναι περισσότερο από 10%, συνήθως 5%. Οι τύποι επιφανειοδραστικών που χρησιμοποιούνται είναι μη ιονικοί και ανιονικοί παράγοντες διαβροχής, ενώ ανιονικοί παράγοντες διασποράς. Οι φορείς που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν άργιλο, σκόνη τάλκη, διατομίτη, ανθρακικό ασβέστιο και άλλες μεταλλικές σκόνες. Ο παράγοντας διαβροχής και το διασκορπιστικό κάνουν πρώτα τον τεχνικό παράγοντα και τον φορέα του φυτοφαρμάκου και μετά σχηματίζουν και διατηρούν ένα σταθερό σύστημα διασποράς.