Η κατάλληλη συγκέντρωση επιφανειοδραστικών μπορεί να κάνει τον αφρό να έχει αντοχή στην κρούση.

2020-04-16 17:47:48

Τα επιφανειοδραστικά χρησιμοποιούνται επίσης ευρέως στη φαρμακευτική βιομηχανία. Στη φαρμακευτική, κάποια πτητική ελαιοδιαλυτή κυτταρίνη, στεροειδή και πολλά άλλα αδιάλυτα φάρμακα μπορούν να σχηματίσουν διαφανές διάλυμα και να αυξήσουν τη συγκέντρωση με τη διαλυτοποίηση των επιφανειοδραστικών ουσιών. στη διαδικασία της φαρμακευτικής παρασκευής, είναι ένας απαραίτητος γαλακτωματοποιητής, παράγοντας διαβροχής, παράγοντας εναιώρησης, παράγοντας αφρού και αντιαφριστικό. Μια φυσαλίδα είναι μια μεμβράνη υγρού που περιβάλλει ένα αέριο. Ορισμένα επιφανειοδραστικά και νερό μπορούν να σχηματίσουν ένα φιλμ ορισμένης αντοχής, το οποίο περιβάλλει τον αέρα και σχηματίζει αφρό. Χρησιμοποιείται για επίπλευση επίπλευσης, κατάσβεση αφρού και απολύμανση πλύσης. Αυτός ο δραστικός παράγοντας ονομάζεται παράγοντας αφρού. Μερικές φορές είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε αντιαφριστικό. Υπάρχουν πάρα πολλές φυσαλίδες στη διαδικασία παρασκευής ζάχαρης και παρασκευής κινέζικων φαρμάκων. Είναι απαραίτητη η προσθήκη κατάλληλων επιφανειοδραστικών για τη μείωση της αντοχής του φιλμ, την εξάλειψη των φυσαλίδων και την πρόληψη ατυχημάτων. Ένα είδος

Στη βιομηχανία φυτοφαρμάκων, απαιτείται μια ορισμένη ποσότητα επιφανειοδραστικών ουσιών για διαβρέξιμη σκόνη, γαλακτωματοποιήσιμο λάδι και συμπυκνωμένο γαλάκτωμα. Για παράδειγμα, οι περισσότερες από τις πρώτες ύλες της διαβρέξιμης σκόνης είναι οργανικές ενώσεις, οι οποίες είναι υδρόφοβες. Μόνο με την παρουσία επιφανειοδραστικών, μειώνοντας την επιφανειακή τάση του νερού, τα σωματίδια μπορούν να διαβραχούν από το νερό και να σχηματίσουν υδατικό εναιώρημα.

Το επιφανειοδραστικό χρησιμοποιείται στην επίπλευση μεταλλεύματος, δηλαδή στη χρήση επίπλευσης. Με ανάδευση και φυσαλίδες αερίου από τον πυθμένα της πισίνας, φυσαλίδες με αποτελεσματική σκόνη ορυκτών συγκεντρώνονται στην επιφάνεια, συλλέγονται και αποαφρίζονται για να συμπυκνωθούν, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός του εμπλουτισμού. Η λάσπη, η άμμος και ο βράχος χωρίς μετάλλευμα αφήνονται στον πυθμένα της πισίνας και απομακρύνονται τακτικά. Όταν το 5% της επιφάνειας της ορυκτής άμμου καλύπτεται από συλλέκτη, η επιφάνεια θα είναι υδρόφοβη, η οποία θα προσκολληθεί στη φυσαλίδα και θα ανέβει στην επιφάνεια του υγρού μαζί, έτσι ώστε να διευκολύνεται η συλλογή. Επιλέξτε έναν κατάλληλο συλλέκτη, έτσι ώστε η υδρόφιλη ομάδα του να απορροφάται μόνο στην επιφάνεια της ορυκτής άμμου και η υδρόφοβη ομάδα να είναι προς το νερό.

Η κατάλληλη συγκέντρωση επιφανειοδραστικών μπορεί να κάνει τον αφρό να έχει αντοχή στην κρούση και να εξασφαλίσει τη σταθερότητα του αφρού. Όταν η τοπική υγρή μεμβράνη του αφρού αραιώνεται από την κρούση, η επιφάνεια της υγρής μεμβράνης αυξάνεται και η πυκνότητα των μορίων επιφανειοδραστικού που προσροφούνται πάνω της αλλάζει δραστικά και η πυκνότητα της λέπτυνσης της επιφάνειας μειώνεται. Ένας μεγάλος αριθμός μορίων στην επιφάνεια του επιφανειοδραστικού θα μετακινηθεί σε μικρή πυκνότητα και θα λάβει μέρος του υγρού, το οποίο τελικά θα αποκαταστήσει τη μοριακή πυκνότητα του προσροφημένου τασιενεργού, θα αποκαταστήσει το πάχος του υγρού φιλμ και θα αποκαταστήσει την αντοχή του υγρού φιλμ, έτσι ώστε ο αφρός να δείχνει καλή σταθερότητα.

Όταν η συγκέντρωση του διαλύματος επιφανειοδραστικού είναι κατάλληλη (κάτω από την κρίσιμη συγκέντρωση μικκυλίου), η σταθερότητα του αφρού είναι υψηλή. Όταν η συγκέντρωση του επιφανειοδραστικού διαλύματος είναι πολύ υψηλή (υπερβαίνει την κρίσιμη συγκέντρωση μικκυλίου), ο ρυθμός επιφανειακής προσρόφησης των μορίων επιφανειοδραστικού είναι ταχύτερος και φθάνει στη νέα κατάσταση ισορροπίας γρήγορα. Επομένως, η σταθερότητα του αφρού είναι συχνά χαμηλή. Γενικά, η σταθερότητα αφρού του υδατικού διαλύματος χαμηλής αλκοόλης δεν είναι υψηλή, γεγονός που σχετίζεται με τον ρυθμό προσρόφησης των μορίων αλκοόλης στην επιφάνεια.