Σύγκριση νέων τασιενεργών Gemini και βιοεπιφανειοδραστικών

2022-09-25 23:26:15

Οι μελετητές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό έχουν πραγματοποιήσει πολλή ουσιαστική έρευνα και εξερεύνηση σχετικά με την αποκατάσταση εδάφους μολυσμένου με PAH από επιφανειοδραστικές ουσίες. Ωστόσο, η υπάρχουσα έρευνα επικεντρώνεται κυρίως σε παραδοσιακές επιφανειοδραστικές ουσίες και οι παραδοσιακές επιφανειοδραστικές ουσίες έχουν συχνά προβλήματα όπως η τοξικότητα, η δευτερογενής ρύπανση και η υψηλή τιμή. Επομένως, η εύρεση οικονομικών, αποτελεσματικών και φιλικών προς το περιβάλλον νέων επιφανειοδραστικών θα γίνει η μελλοντική εφαρμογή της επισκευής επιφανειοδραστικών. Ερευνήστε τα hotspots και τα βασικά σημεία των εδαφών που έχουν μολυνθεί από PAH.

Τα νέα επιφανειοδραστικά και βιοεπιφανειοδραστικά gemini έχουν προσελκύσει ευρεία προσοχή λόγω της υψηλής αποτελεσματικότητάς τους και της φιλικότητας προς το περιβάλλον. Η αποτελεσματικότητα διαλυτοποίησης των επιφανειοδραστικών και βιοεπιφανειοδραστικών ουσιών Gemini είναι υψηλότερη από αυτή των παραδοσιακών τασιενεργών.

Η προσθήκη ιοντικών επιφανειοδραστικών ουσιών αυξάνει το σημείο θολώματος των μη ιονικών τασιενεργών. Όταν η συγκέντρωση του εξωτερικού τασιενεργού είναι σταθερή, όσο χαμηλότερη είναι η συγκέντρωση του μη ιονικού τασιενεργού, τόσο μεγαλύτερη είναι η πυκνότητα φορτίου του μείγματος που σχηματίζεται από τα δύο, τόσο μεγαλύτερη είναι η απωστική δύναμη μεταξύ των μικκυλίων και τόσο υψηλότερο είναι το σημείο νέφωσης. Στην ίδια συγκέντρωση μη ιονικού επιφανειοδραστικού, καθώς αυξάνεται η συγκέντρωση του προστιθέμενου ιοντικού τασιενεργού, το σημείο νέφωσης γενικά αυξάνεται. Αυτό οφείλεται επίσης στην αυξημένη επιφανειακή πυκνότητα φορτίου των μικκυλίων. Επομένως, το μέγεθος της πυκνότητας φορτίου των μικτών μικκυλίων που σχηματίζονται από το μη ιονικό επιφανειοδραστικό και το ιοντικό τασιενεργό καθορίζει το σημείο νέφωσης. Όσο μεγαλύτερη είναι η πυκνότητα φόρτισης, τόσο υψηλότερο είναι το σημείο νέφους.

Η επίδραση των συν-τασιενεργών όπως οι αλκοόλες και τα οργανικά οξέα στο σημείο νέφωσης είναι επίσης το αποτέλεσμα της συνδυασμένης επίδρασης δύο παραγόντων. Η υδρόφιλη ομάδα της αλκοόλης μπορεί να σχηματίσει δεσμούς υδρογόνου με το νερό, γεγονός που περιορίζει τη μικκυλοποίηση των επιφανειοδραστικών ουσιών και αυξάνει το σημείο νέφωσης. Η αύξηση της συνολικής περιεκτικότητας σε νερό της δέσμης αυξάνει επίσης το σημείο νέφωσης. Το αλκοόλ διαλυτοποιείται στο στρώμα φραγμού και η υδρόφιλη ομάδα βρίσκεται κοντά στην πολική κεφαλή του επιφανειοδραστικού. Η επίδραση της στερεοχημικής παρεμπόδισης και ο σχηματισμός δεσμών υδρογόνου με τον αιθέρα μειώνει την ικανότητα ενυδάτωσης της επιφανειοδραστικής ουσίας και μειώνει το σημείο νέφωσης. Η μεθανόλη και η αιθανόλη έχουν μικρές ανθρακικές αλυσίδες και ισχυρή υδροφιλικότητα. Τα περισσότερα από αυτά είναι διαλυτά στο νερό σε μικκυλιακό διάλυμα, και μερικά από αυτά απορροφώνται στη μικκυλιακή διεπιφάνεια και στο στρώμα φραγμού, αυξάνοντας έτσι το σημείο νέφωσης. για αλκοόλες με αριθμό άνθρακα μεγαλύτερο από 4, υδρόφιλες Χαμηλή απόδοση, οι περισσότερες από αυτές διαλυτοποιούνται στο στρώμα φραγμού, γεγονός που μειώνει το σημείο νέφωσης. Για πολυόλες, όπως αιθυλενογλυκόλη, γλυκερόλη, γλυκόζη κ.λπ., όσο περισσότερες υδροξυλομάδες έχουν, τόσο πιο εύκολο είναι να σχηματιστούν δεσμοί υδρογόνου με τον αιθερικό δεσμό της επιφανειοδραστικής ουσίας, γεγονός που μειώνει την ενυδάτωση και το σημείο νέφωσης.