Εφαρμογή πράσινου επιφανειοδραστικού αντί του παραδοσιακού τασιενεργού στην επεξεργασία φυτοφαρμάκων

2021-08-04 01:02:46

Ο λόγος για τον οποίο τα φυτοφάρμακα κατηγορούνται ως υπαίτιοι της περιβαλλοντικής ασφάλειας είναι ότι, εκτός από το καθυστερημένο επίπεδο τεχνολογίας χρήσης και την έλλειψη επιστημονικής και ορθολογικής γνώσης χρήσης, η τοξικότητα και η σωρευτική ρύπανση διαφόρων συστατικών σε παρασκευάσματα φυτοφαρμάκων είναι επίσης πολύ σημαντική, με αποτέλεσμα μια σειρά αρνητικών προβλημάτων όπως περιβαλλοντική ρύπανση, δηλητηρίαση προσωπικού, υπερβολικές υποθέσεις. Η ανάπτυξη πράσινων επιφανειοδραστικών ουσιών με βιολογική πηγή, φιλική προς το περιβάλλον, χαμηλή βιολογική τοξικότητα, εύκολη αποικοδόμηση και καμία βλάβη στις καλλιέργειες αυξάνεται στο εξωτερικό. Αυτά τα επιφανειοδραστικά παρουσιάζουν καλές διεπιφανειακές ιδιότητες και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της βιοδραστικότητας των φυτοφαρμάκων, στη μείωση της δόσης του φαρμάκου, στη μείωση του κόστους και στη μείωση της περιβαλλοντικής ρύπανσης.

Η Κίνα είναι μια μεγάλη αγροτική χώρα. Η ζήτηση για φυτοφάρμακα είναι πολύ μεγάλη, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση παγκοσμίως. Η ζήτηση για επιφανειοδραστικές ουσίες αυξάνεται μέρα με τη μέρα, γεγονός που θέτει υψηλότερες απαιτήσεις για τη χρήση επιφανειοδραστικών ουσιών στην επεξεργασία φυτοφαρμάκων. Επί του παρόντος, η αντικατάσταση των παρασκευασμάτων με βάση το νερό για τα εξαιρετικά ρυπογόνα και τοξικά γαλακτωματοποιημένα παρασκευάσματα ελαίων έχει προσελκύσει εκτεταμένη προσοχή, αλλά η εφαρμογή πράσινων επιφανειοδραστικών ουσιών αντί των παραδοσιακών γαλακτωματοποιητών σε παρασκευάσματα με βάση το νερό δεν έχει προσελκύσει αρκετή προσοχή. Οι πράσινες επιφανειοδραστικές ουσίες προέρχονται κυρίως από βιοϋλικά. Ως γαλακτωματοποιητές, μπορούν να δράσουν σε βιοϋλικά, κάτι που έχει μεγάλη σημασία για την ορθολογική χρήση των χημικών πρώτων υλών και την προστασία του περιβάλλοντος. Επομένως, ο τρόπος βελτίωσης της σύνθεσης και αντικατάστασης της εφαρμογής παραδοσιακών τασιενεργών στην επεξεργασία φυτοφαρμάκων με πράσινες επιφανειοδραστικές ουσίες είναι η κατευθυντήρια κατεύθυνση για την ανάπτυξη παρασκευασμάτων φυτοφαρμάκων προστασίας του περιβάλλοντος στο μέλλον.

Όταν η δόση του επιφανειοδραστικού είναι χαμηλή, μπορεί να μειώσει σημαντικά την επιφανειακή τάση του διαλύματος. Πάνω από την κρίσιμη συγκέντρωση συσσωμάτωσης, μπορεί να συναρμολογηθεί αυθόρμητα για να σχηματίσει διάφορους τύπους μοριακών διατεταγμένων συσσωματωμάτων, τα οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορες σημαντικές διαδικασίες, όπως διαβροχή, εξάπλωση, αφρισμός, γαλακτωματοποίηση, διασπορά διαλυτοποίησης και πλύση. Οι επιφανειοδραστικές ουσίες διαδραματίζουν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στη βιομηχανική παραγωγή και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Μέχρι το 2005, η παγκόσμια χρήση επιφανειοδραστικών ουσιών είχε ξεπεράσει τους 1250x104 τόνους. Τα τελευταία χρόνια, με την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης των ανθρώπων για την προστασία του περιβάλλοντος, έχουν προταθεί υψηλότερες απαιτήσεις για την ανάπτυξη και εφαρμογή επιφανειοδραστικών ουσιών. Η παρασκευή και η εφαρμογή πράσινων επιφανειοδραστικών ουσιών έχει γίνει ένα ερευνητικό hotspot.

Όπως τα συμβατικά επιφανειοδραστικά, τα πράσινα τασιενεργά μπορούν επίσης να χωριστούν σε ανιονικούς, κατιονικούς, αμφοτερικούς και μη ιοντικούς τύπους σύμφωνα με τις ιδιότητες φόρτισης των υδρόφιλων ομάδων. Λόγω της τυπικής δομής των αμφίφιλων μορίων, τα πράσινα επιφανειοδραστικά έχουν όλα τα χαρακτηριστικά των συμβατικών επιφανειοδραστικών ουσιών. Ωστόσο, διαφορετικά από τα συμβατικά τασιενεργά, τα περισσότερα από αυτά τα επιφανειοδραστικά προέρχονται από φυσικές πρώτες ύλες, επομένως έχουν χαμηλή βιολογική τοξικότητα, καλή περιβαλλοντική συμβατότητα και γρήγορο ρυθμό βιοαποδόμησης. Προς το παρόν, οι πράσινες επιφανειοδραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ευρέως στα φυτοφάρμακα μπορούν να χωριστούν στις ακόλουθες κατηγορίες: πολυοξυαιθυλενο αιθέρας λιπαρής αλκοόλης (AEO), θειικός πολυοξυαιθυλενο αιθέρας λιπαρής αλκοόλης (AES), καρβοξυλικός πολυοξυαιθυλενο αιθέρας λιπαρής αλκοόλης (AEC), α-αλκενυλοσουλφονικός (AOS), αλκυλογλυκοσίδιο (APG), κ.λπ.