Οι αλκυλοπολυγλυκοσίδες έχουν τα χαρακτηριστικά τόσο των κοινών μη ιονικών όσο και των ανιονικών τασιενεργών

2022-10-07 18:18:10

Οι αλκυλοπολυγλυκοσίδες σε συνδυασμό με το σύστημα δράσης της λυσοζύμης μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά το αποτέλεσμα της υδρόλυσης της λάσπης. Με την αυξανόμενη δοσολογία των αλκυλοπολυγλυκοσιδών, το αποτέλεσμα της υδρόλυσης της λάσπης θα ενισχυθεί επίσης. Όταν η δόση των αλκυλο πολυγλυκοσίδων είναι 0,3 g/gDS, το αποτέλεσμα υδρόλυσης και μείωσης της λάσπης είναι το καλύτερο. Μετά από πλήρη εξέταση, η βέλτιστη δόση καθορίζεται να είναι 0,3 g/gDS. Το PH και η θερμοκρασία είναι δύο σημαντικές παράμετροι στην υδρόλυση της ιλύος. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι οι αλκαλικές συνθήκες μπορούν να καταστρέψουν τη δομή των κροκίδων και των κυττάρων της λάσπης, να διαλύσουν το EPS και τις ενδοκυτταρικές ουσίες και να ενισχύσουν το αποτέλεσμα της υδρόλυσης. Η υπερβολική θερμοκρασία μπορεί να κάνει τις πρωτεΐνες, τα σάκχαρα και άλλες ουσίες στα κύτταρα να εκρέουν σε μεγάλες ποσότητες και να βελτιώσουν τη διαλυτότητά τους, βελτιώνοντας έτσι το αποτέλεσμα της υδρόλυσης της λάσπης. Επιπλέον, το pH και η θερμοκρασία μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη δραστηριότητα της λυσοζύμης και τις φυσικοχημικές ιδιότητες των αλκυλο πολυγλυκοσιδίων, με αποτέλεσμα διαφορετικές επιδράσεις υδρόλυσης της ιλύος υπό διαφορετικό pH και θερμοκρασία. Επομένως, αυτό το κεφάλαιο διερευνά κυρίως τις επιδράσεις του pH και της θερμοκρασίας στο αποτέλεσμα της υδρόλυσης υπό τη βέλτιστη δόση των αλκυλο πολυγλυκοσίδων (0,3 g/gDS). Σε αυτή τη μελέτη, οι βέλτιστες συνθήκες αντίδρασης καθορίστηκαν συγκρίνοντας και αναλύοντας τις τιμές SCOD, πολυσακχαρίτη, πρωτεΐνης και TSS σε διαφορετικά συστήματα αντίδρασης. Τα τεχνικά φάρμακα φυτοφαρμάκων διαλύονται σε νερό και προστίθενται κατάλληλα πρόσθετα για να σχηματιστεί ένα ομοιόμορφο και σταθερό αληθινό διάλυμα. Αυτό το παρασκεύασμα ονομάζεται εν συντομία υδατικό διάλυμα ή υδάτινος παράγοντας. Το δραστικό συστατικό στην υδατική δοσολογική μορφή είναι σε μοριακή ή ιοντική κατάσταση, με διάμετρο μικρότερη από 0,001 μ m. Αυτή η σύνθεση είναι εύκολη στην επεξεργασία, έχει χαμηλή τοξικότητα, χαμηλή τοξικότητα, εύκολη αραίωση, ασφαλή και βολική χρήση και έχει καλά βιολογικά αποτελέσματα. Ωστόσο, τα περισσότερα φυτοφάρμακα είναι γενικά αδιάλυτα ή αδιάλυτα στο νερό και δεν υπάρχουν πολλά είδη τεχνικών φαρμάκων που μπορούν να υποστούν επεξεργασία σε υδατικούς παράγοντες.

Προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα του υδατικού διαλύματος, η παρασκευή υδατικού φυτοφαρμάκου απαιτεί την προσθήκη κατάλληλων προσθέτων, αλλά τα πρόσθετα δεν πρέπει να αλληλεπιδρούν με τα αποτελεσματικά συστατικά του φυτοφαρμάκου, ούτε να επηρεάζουν την εμφάνιση του υδατικού διαλύματος, δηλαδή να προκαλούν θολότητα, στρωματοποίηση και καθίζηση. Η επιλογή των επιφανειοδραστικών αλκυλο πολυγλυκοσιδίων για υδατικό διάλυμα θα πρέπει γενικά να ακολουθεί τις ακόλουθες αρχές:

1) Τα επιφανειοδραστικά για υδατικά φυτοφάρμακα πρέπει να έχουν χαμηλό αφρισμό ή μπορεί να εξαφανιστούν γρήγορα μετά την παραγωγή αφρού. Όταν χρησιμοποιείται αντιαφριστικός παράγοντας στον υδάτινο παράγοντα, η επιλογή του αντιαφριστικού παράγοντα πρέπει να είναι λογική, η οποία δεν θα επηρεάζει τη σταθερότητα και τη διαύγεια εμφάνισης του υδατικού παράγοντα και τα διάφορα πρόσθετα είναι χαμηλής τοξικότητας και αποικοδομούνται εύκολα.

2) Οι γαλακτωματοποιητές που χρησιμοποιούνται σε υδατικά φυτοφάρμακα μπορεί να είναι κατιονικά, ανιονικά και μη ιονικά τασιενεργά ή μπορεί να είναι συνδυασμός μη ιοντικών και ενός από τους άλλους δύο τύπους. Η τιμή HLB τους απαιτείται γενικά να είναι μεγαλύτερη από 10, δηλαδή υδρόφιλη. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να επιλέγονται διαφορετικά πρόσθετα ανάλογα με τη δομή και την απόδοση των αποτελεσματικών συστατικών των φυτοφαρμάκων.

3) Η ποσότητα του βοηθητικού παράγοντα στο υδατικό διάλυμα πρέπει να είναι πάνω από το cmc του τασιενεργού του, έτσι ώστε να μπορεί να σχηματιστεί ένα σταθερό μικκύλιο, το οποίο ευνοεί την ανάπτυξη της βιολογικής δραστηριότητας του υγρού φαρμάκου. Γενικά, η ποσότητα των προσθέτων που προστίθενται είναι 0,1%~0,5% της τελικής μάζας του διαλύματος ψεκασμού. Τα βοηθητικά μπορούν όχι μόνο να μειώσουν την επιφανειακή τάση και τη γωνία επαφής, να αυξήσουν τη συγγένεια του υγρού φαρμάκου στην επιφάνεια του φύλλου, αλλά και να ενισχύσουν τη διαπερατότητα του υγρού φαρμάκου στο σώμα του φυτού. Η βιολογική δραστηριότητα των πρώτων υλών φυτοφαρμάκων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιλογή οποιουδήποτε βοηθητικού παράγοντα και διαφορετικοί βοηθητικοί παράγοντες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για διαφορετικά υδατικά φυτοφάρμακα. Μόνο με την αντιστοίχιση του κατάλληλου βοηθητικού παράγοντα με τον παράγοντα νερού δεν μπορεί να χαθεί το υγρό φάρμακο και δεν θα προκαλέσει την πλήρη εξάπλωση του υγρού φαρμάκου στην επιφάνεια του φύλλου.