Η προσθήκη μικροεπιφανειοδραστικού μπορεί να αποτρέψει αποτελεσματικά το σχηματισμό πηκτώματος του προϊόντος

2020-06-23 22:44:13

Στη διαδικασία πλύσης της επεξεργασίας κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, ορισμένες διαδικασίες δεν πρέπει να λαμβάνουν υπόψη μόνο το αποτέλεσμα πλύσης, αλλά και να λαμβάνουν υπόψη την απαλότητα και το ξεθώριασμα του υφάσματος. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη νέων επιφανειοδραστικών ουσιών με καλό αποτέλεσμα πλύσης και διατήρηση της απαλότητας και της σταθερότητας του χρώματος του υφάσματος έχει γίνει ένα καυτό σημείο στην έρευνα και ανάπτυξη νέων επιφανειοδραστικών ουσιών.   

Τα συνήθως χρησιμοποιούμενα επιφανειοδραστικά είναι παράγοντες σύζευξης, λιπαρά οξέα υψηλής ποιότητας και τα άλατά τους, ακόρεστα οργανικά οξέα και οργανοπυρίτιο. Ο παράγοντας σύζευξης είναι ένα κοινό ορυκτό επιφανειοδραστικό.

Ο σχηματισμός κρυστάλλου αναφέρεται στο φαινόμενο που ο κρύσταλλος αλλάζει από χαλαρή κατάσταση σε σβώλο. Η συσσωμάτωση κάνει τη ρευστότητα των κρυσταλλικών σωματιδίων χειρότερη, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την απόδοση των προϊόντων. Κατά τη διαδικασία κρυστάλλωσης του προϊόντος, η προσθήκη μικρής ποσότητας επιφανειοδραστικού στο διάλυμα μπορεί να αποτρέψει αποτελεσματικά το σχηματισμό πηκτώματος του προϊόντος.

Ο μηχανισμός είναι ο ακόλουθος: ① το επιφανειοδραστικό εισέρχεται στο σύστημα κρυστάλλωσης και σχηματίζει ένα φιλμ περιτυλίγματος στην κρυσταλλική επιφάνεια, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα το φαινόμενο μηχανικής απομόνωσης μεταξύ των κόκκων. ② το υδρόφοβο στρώμα που προσροφάται στην κρυσταλλική επιφάνεια εμποδίζει την ανταλλαγή νερού μεταξύ του κρυστάλλου και της ατμόσφαιρας. ③ η επιφανειακή τάση του διαλύματος μειώνεται, η γωνία επαφής μεταξύ του στερεού και του υγρού αλλάζει, με αποτέλεσμα τη μείωση της δύναμης προσρόφησης του κρυστάλλου στο τριχοειδές του διαλύματος. ④ η επιφανειοδραστική ουσία συμμετέχει στη διαδικασία παραγωγής κρυστάλλων, αλλάζει το σχετικό ρυθμό ανάπτυξης κάθε κρυσταλλικής επιφάνειας, βελτιώνει την κρυσταλλική συνήθεια των σωματιδίων, μειώνει την ενέργεια της διεπαφής των κρυστάλλων και αλλάζει το σχήμα του κρυστάλλου. Για παράδειγμα, το αλκυλοσουλφονικό και τα ενδιάμεσα του, όπως το αλκυλοσουλφονυλοχλωρίδιο, το αλκυλοβενζολοσουλφονικό, το π-τολουολοσουλφονικό νάτριο και το λιπαρό οξύ του νατρίου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως παράγοντες κατά της συσσωματώσεως για κρυσταλλικά προϊόντα.

Σε διάλυμα, τα μόρια επιφανειοδραστικών μεταναστεύουν στην επιφάνεια του διαλύτη, μειώνοντας την επιφανειακή τάση (του νερού ή άλλων διαλυτών). Όταν το επιφανειοδραστικό είναι προσανατολισμένο, η πολική ομάδα είναι απευθείας προς την επιφάνεια του διαλύτη και η αλυσίδα υδρογονάνθρακα εκτείνεται στον αέρα. Αυτή η κατανομή εξισορροπεί την επιφανειακή δύναμη και στη συνέχεια μειώνεται η επιφανειακή τάση. Όταν η επιφανειακή τάση μειώνεται στην κρίσιμη συγκέντρωση μικκυλίου, τα μόρια επιφανειοδραστικής ουσίας κατανέμονται στην επιφάνεια του διαλύτη έως ότου σχηματιστεί η δομή μονοστοιβάδας. Το φαινόμενο της επιφανειακής τάσης βοηθά στη σχεδίαση αποτελεσματικού μελανιού. Επειδή η διαδικασία επικάλυψης με χρωστική ουσία και αυτές οι παράμετροι έχουν πολλά να κάνουν. Πολλά ελαττώματα του στρώματος χρωματισμού μπορούν να αποδοθούν στην επιφανειακή τάση.